การบวช
การบรรพชา และ การอุปสมบท (แบบเดิม)
เนื่องจากการบรรพชาอุปสมบทที่ใช้ในประเทศไทยสมัยปัจจุบันมีใช้อยู่ ๒ แบบ คือ แบบอุกาสะ และแบบเอสาหัง การบวชแบบ "อุกาสะ" และ"เอสาหัง" นั้น ไม่ได้เป็นชื่อพิธีบวช และไม่มีความหมายพิเศษเฉพาะ เป็นแต่เพียงคำเรียกตามคำขึ้นต้นของคำขอบวชเท่านั้น เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำ และมีความแตกต่างระหว่างคำขอบวชทั้ง ๒ วิธี
คำว่า "อุกาสะ" แปลว่า ขอโอกาส และ "เอสาหัง" แปลว่า ข้าพเจ้านั้น
หากจะแยกกันออกให้ชัดเจน เฉพาะในประเทศไทย การอุปสมบทแบบอุกาสะใช้ในคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย เป็นการอุปสมบทแบบเดิมที่ท่านใช้มาแต่โบราณ ที่คณะสงฆ์รับสืบทอดกันมาจากกรุงศรีอยุธยาสู่กรุงรัตนโกสินทร์ ส่วนการอุปสมบทแบบเอสาหังใช้ในคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย เป็นแบบที่คิดขึ้นใช้ใหม่ โดยการประยุกต์มาจากแบบอุกาสะเพื่อย่อขั้นตอนให้สั้นเข้า มีใช้มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๔ โดยยึดรูปแบบมาจากพระพม่ารามัญ การอุปสมบทแบบเอสาหังมีที่แปลกจากแบบเดิมบางส่วน
ในที่นี้จะขอแนะนำขั้นตอนการบวชแบบอุกาสะ เพื่อจะได้ทราบที่มาของการบวชแบบเดิมที่มีมาแต่โบราณไว้เป็นหลัก หากเข้าใจการบวชแบบอุกาสะ ก็จะทำความเข้าใจการบวชแบบเอสาหังได้ง่าย เนื่องจากการบวชในประเทศไทยแม้จะมี ๒ แบบ แต่ก็ยึดหลักการบวชตามพุทธบัญญัติทุกประการ ต่างแต่ข้อปลีกย่อยบางอย่างเท่านั้น
ขั้นตอนการบวชแบบเอสาหัง จะนำมาแสดงเฉพาะบทขานนาคเท่านั้น
อ่านรายละเอียดเกี่ยวกับการ บรรพชา และ อุปสมบททั้ง ๒ แบบ
Palichanting (บทขานนาคภาษาอังกฤษ หน้า 59 (Ordination) - หน้า 72)
ที่มาจากหนังสือ ลูกผู้ชายต้องบวช ผู้แต่ง ญาณวชิระ
